دسته‌بندی نشده

تفاوت دکستروز با دیگر شیرین کننده ها

تفاوت دکستروز با دیگر شیرین‎‌‌کننده‌ها

تفاوت دکستروز با دیگر شیرین‎‌‌کننده‌ها 1044 562 شرکت بازرگانی زکیه تجارت

شیرین‌کننده‌ها در صنایع غذایی کاربرد زیادی دارند و به طور عمده می‌توان آن‌ها را به دو دسته شیرین‌کننده‌های طبیعی و شیرین‌کننده‌های مصنوعی تقسیم کرد. شیرین‌کننده‌های طبیعی در گروه کربوهیدرات‌ها جای می‌گیرند و خود انواع مختلفی دارند. گلوکز ساده‌ترین عضو این گروه و یک مونوساکارید است که از اتم‌های کربن، اکسیژن و هیدروژن تشکیل شده است. گلوکز دو ایزومر فضایی تحت عناوین D-گلوکز و L-گلوکز دارد که اگرچه به لحاظ فرمول شیمیایی یکسان هستند، در قرارگیری گروه هیدروکسل با هم تفاوت دارند. نام دیگر فرم D-گلوکز، دکستروز است. در این مطلب به بررسی تفاوت دکستروز با دیگر شیرین‎‌‌کننده‌ها پرداخته‌ایم.

دکستروز چیست؟

دکستروز نوعی گلوکز است که از ذرت استخراج می‌شود. از دکستروز به عنوان شیرین کننده در محصولات غذایی فراوری‌شده استفاده می‌شود و افزودن آن به غذا، ماندگاری آن را افزایش می‌دهد. همچنین از آن جا که دکستروز قند خون را به سرعت بالا می‌برد، از آن در تولید مخلوط وریدی و بعضی از داروها استفاده می‌کنند.

تفاوت دکستروز با دیگر شیرین‌کننده‌ها در چیست؟

امروزه علاوه بر دکستروز شیرین‌کننده‌های مختلفی در صنایع غذایی استفاده می‌شوند. این مواد به لحاظ میزان شیرینی و دیگر خواص فیزیکی و شیمیایی تفاوت‌هایی با دکستروز دارند. در این بخش خواص تعدادی از معروف‌ترین شیرین‌کننده‌ها را در مقایسه با دکستروز بیان می‌کنیم.

بنا بر گفته سازمان غذا و داروی آمریکا، دکستروز پودری، نوعی شیرین‌کننده مصنوعی است که در اثر تجزیه شدن ذرت توسط آنزیم‌ها استخراج می‌شود. معمولا برای تهیه آب‌نبات و دونات از دکستروز که خشک و بدون چربی است، استفاده می‌کنند. انواع نوشیدنی‌ها، شیرینی‌های بسته‌بندی‌شده و لبنیاتی مثل ماست و بستنی، حاوی پودر دکستروز هستند. دکستروز یک قند ساده است که به سرعت در بدن جذب می‌شود و به همین جهت منبع تأمین انرژی مناسبی برای ورزشکاران حرفه‌ای بعد از تمرین به شمار می‌آید.

البته قندها به دلیل کالری بالایی که دارند سبب چاقی و بیماری‌هایی مثل دیابت می‌شوند. بسیاری از مردم این روزها از جایگزین‌های قند و شکر استفاده می‌کنند تا علاوه بر طعم دادن به غذا، از عوارض این مواد در امان باشند.

استویا

استویا یکی از شیرین‌کننده‌های رایج و مورد تأیید سازمان‌های جهانی است که اخیرا در میان مردم بسیار محبوب شده است. استویا شیرین‌کننده‌ای با منشأ گیاهی و از خانواده گل داوودی است. عصاره برگ تصفیه‌شده استویا خود شامل دو نوع Reb-A و Rebaudioside A است که نوع Reb-A 200 برابر قند شیرینی دارد. بنابراین مقادیر کمتری از آن نسبت به دکستروز برای شیرین کردن غذا کافی است. این ماده با شیرین‌کننده‌هایی مثل اریتیتول و دکستروز ترکیب می‌شود. استویا هیچ کالری ندارد اما افزودن دکستروز آن را حاوی کربوهیدرات و کالری می‌کند.

ساخارین

ساخارین نوع دیگری از شیرین‌کننده‌های مصنوعی است که فاقد کالری بوده و برخلاف دکستروز باعث بالا رفتن قند خون نمی‌شود. اثر شیرین‌کنندگی ساخارین به 200 تا 700 برابر شکر می‌رسد. ساخارین به عنوان یک ماده بی‌خطر در نوشیدنی‌ها، پخت‌وپز و مواد غذایی فراوری‌شده به کار می‌رود.

آسپارتام

آسپارتام نوعی شیرین‌کننده با ساختار پروتئینی است که از شکر 200 برابر شیرین‌تر است. آسپارتام هم مانند دکستروز کالری دارد و کمتر از آن استفاده می‌شود. آسپارتام برخلاف دکستروز، در برابر گرما تغییر طعم می‌دهد؛ به همین دلیل به تنهایی در پخت‌وپز به کار نمی‌رود. مصرف آسپارتام در مبتلایان به برخی از بیماری‌های نادر ممنوع اعلام شده است.

فرآورده‌های اسید سیتریک و دانه جو

فرآورده‎‌های اسید سیتریک و دانه جو

فرآورده‎‌های اسید سیتریک و دانه جو 842 562 شرکت بازرگانی زکیه تجارت

در دنیای امروزه برای انسان اهمیت دارد که بدانند موادی که در زندگی روزمره خود به کار می برند از چه چیزی ساخته شده است و اجزا تشکیل دهنده آن و نیز چگونگی ترکیب مواد و نحوه تولید آن مواد اهمیت به سزایی دارد. لذا چون این مساله برای ما حائز اهمیت است می بایست از ترکیبات موادی که مورد استفاده خود قرار می دهیم، اطلاع و آگاهی لازم بدست آوریم. در ادامه به برخی از فراورده هایی که در تولید آن علاوه بر اسید سیتریک، از جوانه و دانه جو نیز به کار رفته است، اشاره می کنیم. برای اطلاع از فرآورده‎‌های اسید سیتریک و دانه جو با ما همراه باشید.

فرآورده‎‌های اسید سیتریک و دانه جو

  1. آبجو

یکی از پر مصرف ترین و قدیمی ترین نوشیدنی الکلی که در حال حاضر تقریبا در تمامی کشورهای جهان بعد از چایی محبوب ترین نوشیدنی و مورد استفاده مردم قرار می گیرد، البته هر چند در برخی کشورها به عنوان یک نوشیدنی عرفی و رایج شناخته شده ولی در برخی کشورهای اسلامی به دلیل حرمت مصرف آن طبق موازین شرع، مصرف آن کاملا محدود و توسط برخی افراد خاص مورد استفاده قرار می گیرد.

آبجو محصول تخمیر نشاسته و انواع دانه های غلات از جمله جو است، البته بیشتر از دانه جو استفاده  می کنند، ولی از بقیه دانه های غلات مانند دانه‌های برنج، ذرت و گندم نیز برای تهیه  آبجو استفاده می‌شود. طعم تلخی آبجو به خاطر رازک است که یک نگهدارنده طبیعی نیز می‌باشد.

طعم های دیگر آبجو از جمله طعم میوه و سبزیجات اش نیز یافت می شود و تهیه شده است. در نوشتارها و نسخه های قدیمی درباره تولید و توزیع آبجو سخن به میان آمده است. آبجوسازی عمری به درازای تمدن دارد. باستان شناسان بر این باورند که آبجو در شکل‌گیری تمدن‌ها تأثیر داشته‌است.

در قانون حمورابی اشاره ویژه‌ای به قوانین سرو آبجو وجود دارد. در مواجهه با آب جو، گویا بعضی از افراد امکان دارد که آن را با نوشیدنی مالت اشتباه گرفته و یکی بدانند. دلیل اینکه گفته شده که آب جو دربرارنده الکل نمی باشد، این است که فرآیند تخمیر در مورد آب جو اتفاق نمی افتد، و این تفاوت اصلی بین «آبجو» و «آب  جو» می باشد. از زمان های قدیم تاکنون این نوشیدنی در فرهنگ های مختلف و در ملل گوناگون استفاده می شود.

آبجوی خالص باید تنها از ترکیباتی که شامل «آب، رازک، جوانه جو و مخمر»است، باشد. مواد تشکیل دهنده پایه آبجو را آب، منبع نشاسته مانند مالت جو برای تخمیر شدن (تبدیل شدن به الکل)، مخمر آبجو و طعم دهنده مانند رازک است. گاهی اوقات ممکن است در تهیه آبجو از چندین منبع نشاسته به صورت مخلوط که در کنار منبع نشاسته اولیه بصورت منبع نشاسته ثانویه مانند ذرت، برنج یا شکر استفاده شود. البته علت این کار بدلیل صرف جویی در هزینه تولید می باشد که به نحوی می توان گفت جایگزین خوبی  به جای مالت جو صورت می‌گیرد.

ضعیف بودن خاصیت و کارایی اسیدسیتریک باعث شده است که گاهی اوقات برای ایجاد یک محیط اسیدی  در تولیدات آبجو استفاده می‌شود. بلکه در مراحل تولید محلول‌های آبجو و شراب ، برای تنظیم PH استفاده شود.

در برخی کشورها از آبجو به عنوان یک محصول طبیعی و یک محیط سالم و یک ماده اصلی در فرآیند تولید دم  شناخنه می شود. نمی توان طعم و مزه و عطر مرکباتی که در آبجو استفاده می شود را به شکل کامل حفظ کرد چون این مرکبات بعد از ترکیب شدن با اسیدهای مختلف و انجام یکسری وانش های شیمیایی در آن تغییر پیدا می کند

اسید سیتریک یک نوع از اسید آلی است که در  تولید آبجو به طور نرمال در محدوده ۵۰ تا ۲۵۰ قسمت در میلیون یافت می شود. این ماده در نتیجه متابولیسم مخمر تولید می شود و جز اصلی چرخه اسید تریکاربوکسیلیک است که به آن چرخه کربس یا اسید سیتریک نیز گفته می شود.

اسید سیتریک به متعادل شدن میزان اسیدی و بازی، آبجو کمک می کند، اما از اسید سیتریک نمی توان به عنوان یک طعم دهنده در آبجو  مورد استفاده قرار داد؛  بلکه طعم آبجو برگرفته از طعم دهنده هایی است که به آن اضافه می شود. البته گاهی اوقات برای افزایش میزان اسیدیته بعضی از آبجوهای غیر الکلی یا کم الکلی که تخمیر ناقص قادر به افزایش اسیدیته به سطح مناسب نیست، اضافه می شود.

کسانی که  در تولید صنایع دستی و مشروبات الکلی دستی دارند. گاهی اوقات  از اسید سیتریک برای لطیف و سبک شدن آبجو به سبک بلژیکی ها استفاده می کنند. همانطور که در مورد برخی از ترشی ها هم می توان گفت که با اینکه سنتی و در منازل و گارگاه های شخصی تولید می شود اما تاریخ نشان داده که نتیجه فعالیت باکتری های لاکتیک بوده است.کاربرد دیگر اسید سیتریک  این است که می توان به عنوان ماده تمیز کننده ظروفی که آبجو در آن ریخته شده به کار می رود.

برخی از میوه های مورد استفاده در تولید آبجو حاوی مقدار کافی اسید نیستند لذا از اسید سیتریک و اسیدهای مشابه  برای تهیه اسید اضافی استفاده می کنند.

  1. سرکه

از دیگر فراورده هایی که از ترکیب  جوانه جو و اسید سیتریک و سایر مواد بدست می آید سرکه می باشد. سرکه، از انواع ترشیجات محسوب می شود و در واقع یک مایع ترشی است که از اکسید شدن اتانول موجود ماء الشعیر، آب سیب و موادی از این قبیل بدست می‌آید. از مواد تشکیل دهنده سرکه ها حدود 3 تا 5 درصد از حجم سرکه‌ها، اسید سیتریک می‌باشد. البته سرکه‌های طبیعی، اسید تارتریک و اسید سیتریک کمتری دارند ولی سرکه های مصنوعی که در کارخانه جات به عرصه تولید می رسد به مراتب از میزان بیشتری از اسیدهای آلی استفاده می کنند. در ادامه به بیان مختصری از دو نوع از سرکه ها پرداخته می شود:

  1. سرکه مالت

برای تولید این نوع سرکه از روش مالت کردن جو بهره می گیرند. بطوری که در ابتدا باید کار مالت کردن صورت بگیرد و در فرایند مالت کردن ، نشاسته موجود در دانه جو به قند تبدیل می‌شود.آنگاه از این قند، آب جو پدید می‌آید که باگذشت زمان این ماده ت به سرکه مبدل می شود. روشی دیگر هم برای درست کردن سرکه مالت وجود دارد و آن، این است که از محلول 4 ـ 8 درصدی اسید استیک  استفاده می کنند و به وسیله کارامل ، آن را رنگی کرده اند.

در کشور هایی پیشرفته مانند آمریکا و انگلیس معمولاً از سرکه مالت به همراه برخی غذا ها مانند ماهی و سیب زمینی سرخ کرده، استفاده می‌کنند.

  1. سرکه سیب

یکی از انواع پر کاربرد سرکه ها، سرکه سفید است که  از مقطر کردن سرکه مالت (مالت کردن جو) به دست می‌آید، ولی در صنایع تنها با مخلوط کردن اسید استیک یا اسید سیتریک با آب برای تهیه سرکه سفید استفاده می‌شود.

سرکه سفید در موارد مختلف از جمله در تهیه محصولات دارویی، چاشنی غذا ها و تهیه مواد شوینده و ضد عفونی کننده سطوح به کار می رود. برای چاشنی غذا، استفاده دارویی و پاک کننده طبیعی سطوح کاربرد دارد؛ به عنوان مثال، مخلوط آب و سرکه (یک قسمت سرکه و چهار قسمت آب) این قابلیت را دارد که شیشه‌های پنجره را بخوبی تمیز کند. چنانچه احساس کردید که در صورت تمیز کردن شیشه‌ها با سرکه، شیشه‌ها حالت چرب  به خود گرفته اند، نصف قاشق غذاخوری صابون مایع به مخلوط اضافه کنید. این صابون باعث می شود که هر نوع لکه و چربی شیشه را از روی شیشه محو کند. و نیز به کمک مخلوط سرکه و جوش شیرین می توان لوله هایی که از چربی و فاضلاب گرفته شده و بوی بد می دهند، پاک و تمیز کرد به این شکل که بعد از ریختن ترکیب حاصل شده از جوش شیرین و سرکه سفید درون لوله ها و گذشت مدت زمان معین می بایست به مقدار چند گالن آب در لوله ها بریزید تا اثر سرکه و جوش شیرین کاملاً از بین برود.

در کشور چین از سرکه برای مصارف داروی خانگی استفاده می کنند. از طرفی از  سرکه برای جلوگیری از پخش و شیوع ویروس سارس و ذات الریه مورد مصرف قرار می گیرد. پس بنابراین می توان گفت که از  سرکه به عنوان ماده ای که خاصیت ضد ویروسی دارد، به شمار می آید.

  1. غلات حجم داده شده

اینگونه فرآورده ها از غلاتی مانند گندم، جو، برنج و ذرت به شکل های مختلف تولید می شود؛ مثلا به صورت دانه کامل پف، ورقه ای، پولکی تهیه شده و به بازار مواد غذایی عرضه می شود. ازغلاتی مانند ذرت بیشتر از سایر غلات ها در تهیه این نوع  فرآورده ها به کار می رود. طبق تعریف هایی که از سوی استانداردهای ملی صورت گرفته، غلات حجیم شده عبارتند از بلغور و آرد غلات که برای تولید آن ابتدا در فشار و دمای بالا و به وسیله دستگاهی به نام «اکسترودر»، حجم داده می شود و پخته شده و سپس پوشش و طعم داده شده باشند.  برای طعم دادن به این نوع فراورده های تولید شده از طعم دهنده های شکلاتی، میوه ای، کاکائویی و سایر طعم دهنده های مصنوعی برای پر کرده داخل این مواد فرآوری شده یعنی به صورت مغزی، به این مواد تزریق می شود و یا به شکل روکشی، روی این محصولات پوشانده می شود و طعم های خاص و متنوع و دلنشینی  را ایجاد کنند. نمونه دیگری از این فرآوره ها وجود دارند که بر اساس دانه غلات تهیه می شوند. به این صورت که در این روش ابتدا دانه های جو، ذرت، گندم، یا برنج در یک شرایط انفجاری خاص به آنها حجم می دهد و بعد از مواد مقوی و طعم دهنده مانند کاکائو، عسل و مانند آن ها به عنوان روکش دهنده در این فراورده ها استفاده می کنند.

در تهیه و تولید غلات حجیم شده از مواد اولیه مانند: شیر خشک بدون چربی، نشاسته، آرد سویا،نمک طعام، کره مارگارین، بلغور غلات، آرد غلات، روغن، پودر پنیر، پورد آب پنیر، پودر کشک، پودر ماست، پودر سبزیجات، پودر سیر، پودر پیاز، پودر گوجه فرنگی، اسید سیتریک، اسید لاکتیک و رنگ های مجاز خوراکی و غیره استفاده می کنند با بیان اینکه این مواد می بایست با استانداردهای مربوطه مطابقت و همگونی داشته باشد. لازم به ذکر است که  در صورتی می توان این رنگ های مجاز  خوراکی را اضافه کرد که منحصرا در پوشش محصول باشد پس بنابراین و افزودن هر نوع رنگی در درون این  غلات حجیم شده مجاز نی باشد.

  1. ماءالشعیر

از دیگر فراورده های جو و اسیدسیتریک، ماء الشعیر است که به آن کوشاب نیز گفته می شود و در مورد آن می توان این گونه سخن گفت که یک نوع فراورده ای است گاز دار و غیر الکلی است که بین مردم به عنوان یکی از نوشیدنی های مطلوب و طعم دار به طور چشمگیر مورد استفاده قرار گرفته است و این ماده از ترکیب مالـت کردن جـو و مـوادافزودنی مجاز  به همراه اسید های آلی از جمله اسید سیتریک و.. بدون مرحله تخمیر الکلی تهیه می شود. ماءالشعیری که محصولی با کیفیت باشد، رنگ آن  طلایی و شفاف است و چگالی آن تقریباً برابر آب اسـت چون تقریبا به میزان 80 درصد آن را آب تشکیل داده است. ماءالشعیر را باید دور از آفتاب و گرما نگهداری کرد چرا که دربردارنده مواد مغذی و قابل فاسد شدن هستند از طرفی براي جلوگیري از فعل و انفعالات شیمیایی مـایع ماءالـشعیر به جای بطری های پلاستیکی از شیـشه هاي رنگی استفاده و در آنها بسته بندي می گردد.

در این چند سال اخیر که زمزمه مضرات مصرف نوشابه های گاز دار به گوش مردم رسیده است و از آنجا که سلامتی برای اکثریت اقشار جامعه از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است؛ مردم به آگاهی رسیده و گرایش مردم به سمت نوشیدنی های خنک و طبیعی از جمله آب میوه ها و ماء الشعیر برگرفته شده از مواد طبیعی  ( جو و مالت جو) اسـت، زیاد شده است چرا که نوشابه های گازدار به دلیل دارا بودن مواد قندی و کالری زیاد برای همه گروه های سنی مناسب نبوده و خصوصا برای افرادی که اضافه وزن دارند و یا افراد کم تحرک باعث چاقی مفرط آنها می شود.

به طوری کـه در بیشتر کـشورها شـاهد تأسـیس کارخانجاتی برای تولید این گونه محصولات  و یا انجام طرحهاي توسعه در این زمینه هستیم. در کشور ما نیز اقدام به تأسیس اینگونه کارخانجـاتی که به تولید و توزیع محصولات  سالم از جمله  ماءالشعیر، مایعات آشـامیدنی نظیـر شـیر، دوغ  کرده اند و همچنین اجرای طرح هایی دراین زمینه از سوی وزارت صنایع و معادن صورت گرفته است. البته بعضی از آنها نیز به بهره برداری رسیده است.

علاوه بر این مطالب ، واردات ماءالشعیر با مارک هاي متنوع که در کشورهای مختلف تولید می شود و به سایر کشور ها صادر می شود، درسـالهاي اخیـرنشانه افزایش تمایل مردم به مصرف اینگونه نوشیدنی است که با وجود قیمتهایی بالاتر ازمحصولات داخلـی، با استقبال عمومی همراه بوده است.

  1. کنسرو سوپ

امروزه در بازار مواد غدایی انواع مختلف سوپ ها را مشاهده می کنیم که هر یک از آنها دارای ترکیبات خاصی هستند و به گونه خاص تهیه شده است، مانند: سـوپ رشته فرنگي، سوپ جو، سوپ قارچ، سوپ شير، سوپ گوشت، سوپ مرغ و سوپ گوجه فرنگـي از جمله سوپ هايي هستند كه در کارخانه تولید و توسط مصرف کننده خریداری و مصرف ميشوند.

در آماده سازی  سوپ در ابتدا می بایست مـواد اوليـه آن را آمـاده شود. غـلات مصـرفي بايـد. در واقع در ابتدای کار غلات مورد نیاز را گاهی اوقات به صورت خشکی پاک کرده و گاهی نیز به صورت مرطوب  مورد استفاده قرار می دهند یعنی غلاتی (ماننـد جـو درسته) را در آب خيس كرد تا داراي شرايط لازم گردد. آنگاه استخوان، مرغ، گوشت گوسفند و گوساله، را در آب  می جوشانند تا عصاره آن بدست آید و  به فرمول سوپ اضافه می کنند. البته در برخی سوپ ها به جای عصاره گوشت از تکه های کوچک گوشت استفاده می شود و به فرمول تهیه اضـافه می شـود؛ در ادامه برخی دیگر از مواد مانند هویج، قارچ، پیاز خرد شده و به ترکیب سوپ می افزایند.

تولید کننده از سبزیجات هایی مانند جعفري به عنوان طعم دهنده در سوپ ها استفاده می کنند و با خرد کردن آن و ریختن در سوپ ها طعم لذیذی به آنها  می دهد و برای غلیظ تر کرده سوپ ها از موادی مانند آرد، نشاسته، صمغ های خوراکی استفاده می کند.

در ادامه روند تولید سوپ ها از انواع مختلف ادویه جات های معطر که مناسب سوپ هستند به همراه نمک( که یا نمک دریا و یا نمک ید دار است) بهره می گیرند و مطلوبيت آن را افزايش مي دهند و در مرحله آخر برای مطلـوب شدن طعم ترش آن ها، اسيدهاي خوراكي مانند اسید سیتریک و .. به آن اضافه مي شود.

سوپ آماده شده ممكن است به حالت مايع رقيق، غليظ یکدست يـا مـايعی که داراي قطعـات كوچك (سبزی، هویج،گوشت، قارچ، و …) باشد.

تفاوت دکستروز و گلوکز

تفاوت دکستروز و گلوکز

تفاوت دکستروز و گلوکز 1024 576 شرکت بازرگانی زکیه تجارت

در این مطلب به بررسی تفاوت دکستروز و گلوکز پرداخته‌شده‌است. گلوکز و دکستروز هر دو نوعی کربوهیدرات هستند. کربوهیدرات‌ها به سه دسته مونوساکارید، دی‌ساکارید و پلی‌ساکارید تقسیم می‌شوند. گلوکز و دکستروز در دسته مونوساکاریدها که ساده‌ترین نوع کربوهیدرات‌ها هستند، جای می‌گیرند. در اثر تجزیه نشاسته که یک کربوهیدرات پیچیده است، مولکول‌های کوچک گلوکز و دکستروز به وجود می‌آیند. این مواد با افزایش سریع قند خون، از منابع تأمین انرژی در بدن به حساب می‌آیند. 

دکستروز چیست؟

دکستروز نوعی ماده گیاهی است که از غلاتی همچون گندم و ذرت به دست می‌آید. این ترکیب که نوعی قند ساده و متعلق به گروه کربوهیدرات‌ها است، در غذاهای فراوری‌شده مصرف می‌شود. در فرایند تولید دکستروز، از آب برای تبدیل کربوهیدرات‌های پیچیده به مولکول‌های ساده و کوچک استفاده می‌شود. دکستروز به دو شکل خشک یا پودری و آبدار، در تولید مواد غذایی مختلف استفاده می‌شود. 

تفاوت دکستروز و گلوکز در چیست؟

اگرچه دکستروز و گلوکز از یک خانواده هستند و در یک گروه غذایی جای می‌گیرند، اما تفاوت‌هایی با هم دارند. در این مطلب با تفاوت دکستروز و گلوکز آشنا می‌شویم.

تفاوت دکستروز و گلوکز در ساختار 

گلوکز ساده‌ترین قند شناخته‌شده با فرمول شیمیایی C6H12O6 است. این ترکیب به راحتی در آب حل می‌شود و مزه شیرین ایجاد می‌کند. گلوکز در دو فرم D-گلوکز و L-گلوکز وجود دارد. این دو ایزومرهای فضایی گلوکز هستند که تصویر آینه‌ای هم محسوب می‌شوند. زمانی که گروه هیدروکسل کربن 5 در طرف راست مولکول قرار بگیرد، فرم D-گلوکز شکل می‌گیرد و در حالتی که هیدروکسل در سمت چپ مولکول باشد، در دسته L-گلوکز طبقه‌بندی می‌شود. 

دکستروز همان ‌D-گلوکز است که تفاوت آن با فرم دیگر، به خاطر تفاوت جایگاه هیدروکسل‌ها در ساختار شیمیایی آن‌ها است. با عبور یک تیغه نوری دارای دو قطب از محلول دکستروز، سطح قطبی آن به طرف راست خواهد چرخید. واژه دکستروز که از کلمه لاتین دکسترا به معنای راست گرفته شده به همین مفهوم اشاره دارد. بنابراين دکستروز نوعی گلوکز و نام رایجی است که برای ‌D-گلوکزها به کار می‌رود. 

glucose

تفاوت دکستروز و گلوکز در خواص و کاربرد

تاکنون متوجه شدیم که دکستروز با نام رسمی دکستروز مونوهیدرات یا دی-گلوکز، رایج‌ترین نوع گلوکز است. با وجود اینکه فرمول شیمیایی دکستروز و گلوکز یکسان است اما به دلیل تفاوت در نحوه جایگیری گروه‌های هیدروکسل در مولکول این مواد، خواص آن‌ها کمی با هم تفاوت دارد. 

دکستروز تقریبا 20 درصد از قند معمولی شیرین‌تر است و با دارا بودن شاخص گلیسمی بالا، قند خون را به سرعت افزایش می‌دهد. قند دکستروز در فرایندهای متابولیکی زیادی فعالیت می‌کند.

گلوکز استخراج شده از ذرت، دکستروز نامیده می‌شود. از آنجا که دکستروز از ذرت گرفته می‌شود ممکن است در افرادی که نسبت به این گیاه آلرژی دارند، ایجاد حساسیت کند.

علاوه بر صنایع غذایی، در پزشکی نیز از دکستروز در ساخت محلول‌های داخل وریدی جهت افزایش قند خون استفاده می‌شود.

استفاده از دکستروز به عنوان شیرین‌کننده در غذاها و داروها با افزایش ماندگاری محصولات همراه است.

از قند دکستروز به عنوان مکمل غذایی در بدنسازی استفاده می‌شود. دکستروز به دلیل داشتن کالری زیاد و تجزیه آسان، در افزایش وزن و عضله‌سازی مؤثر است.

از دکستروز در زمینه‌های زیادی همچون تولید خوراک دام، محصولات آرایشی، لوازم مراقبتی پوست و مو و … استفاده می‌شود.

Vitamin C

تاثیر اسکوربیک اسید بر ایمنی بدن

تاثیر اسکوربیک اسید بر ایمنی بدن 1024 576 شرکت بازرگانی زکیه تجارت

سیستم ایمنی یک شبکه چند وجهی و پیچیده از اندام‌ها، بافت‌ها، سلول‌ها، پروتئین‌ها و مواد شیمیایی تخصصی است که به منظور محافظت  از طیف وسیعی از عوامل بیماری‌زا مانند باکتری‌ها، ویروس‌ها، قارچ‌ها و انگل‌ها تکامل یافته است. به عنوان سلول‌های سرطانی می‌توان آن را به موانع اپیتلیال، و اجزای سلولی و هومورال با ایمنی ذاتی(غیر اختصاصی) و اکتسابی(خاص) تقسیم کرد. این اجزاء به روش‌های متعدد و بسیار پیچیده با یکدیگر تعامل دارند. بیش از نیم قرن تحقیقات نشان داده است که ویتامین C نقش مهمی در جنبه‌های مختلف سیستم ایمنی بدن، به ویژه عملکرد سلول‌های ایمنی دارد. در این مطلب به بررسی تاثیر  اسکوربیک اسید بر ایمنی بدن پرداخته‌شده‌است.

ویتامین C یا آسکوربیک اسید

ویتامین C یک ماده مغذی ضروری است که به دلیل از بین رفتن یک آنزیم کلیدی در مسیر بیوسنتتیک نمی‌تواند توسط انسان سنتز شود. کمبود شدید ویتامین C منجر به بیماری بالقوه کشنده می‌شود. بیماری اسکوربی با ضعیف شدن ساختارهای کلاژنی، در نتیجه بهبود ضعیف زخم و نقص ایمنی مشخص می‌شود. افراد مبتلا به اسکوربوت بسیار مستعد ابتلا به عفونت‌های کشنده مانند ذات‌الریه هستند. به نوبه خود، عفونت‌ها می‌توانند بر سطح ویتامین C به دلیل افزایش التهاب و نیازهای متابولیکی تأثیر بسزایی داشته باشند. در اوایل یادآوری شد که اسکوربوت اغلب به دنبال اپیدمی‌های عفونی در جمعیت‌ها اتفاق می‌افتد و موارد اسکوربوت به دنبال عفونت تنفسی گزارش شده است. این امر به ویژه در مورد افرادی که قبلاً دچار سوء تغذیه شده‌اند، آشکار می‌شود.

اگرچه مقدار ویتامین C مورد نیاز برای جلوگیری از اسکوربوت نسبتاً کم است (یعنی 10 میلی گرم در روز)، اما رژیم غذایی توصیه شده برای ویتامین C تا صد برابر بیشتر از سایر ویتامین‌های رژیم غذایی است که 100- 200 میلی گرم در روز ویتامین C برای اشباع غلظت پلاسما در افراد سالم کافی است و باید الزامات عمومی برای کاهش خطر بیماری مزمن را پوشش دهد. با توجه به ظرفیت ذخیره‌سازی پایین بدن برای ویتامین محلول در آب، مصرف منظم و کافی برای جلوگیری از هیپوویتامینوز مورد نیاز است. مطالعات اپیدمیولوژیک نشان داده است که هیپویتامینوز C در کشورهای غربی نسبتاً شایع است. کمبود ویتامین C چهارمین کمبود اصلی مواد مغذی در ایالات متحده است. دلایل متعددی وجود دارد که توصیه‌های رژیم غذایی ویتامین C را رعایت نمی‌کنند ؛ حتی در کشورهایی که انتظار می‌رود عرضه غذا کافی باشد. اینها شامل عادات غذایی ضعیف، مراحل زندگی و/یا شیوه زندگی یا محدود کردن مصرف یا افزایش نیازهای ریز مغذی (مانند سیگار کشیدن و مصرف الکل یا مواد مخدر)، بیماری‌های مختلف، قرار گرفتن در معرض آلاینده‌ها و دود (اعم از فعال و غیرفعال) و دلایل اقتصادی ( وضعیت اجتماعی – اقتصادی ضعیف و دسترسی محدود به غذای مغذی). 

حتی افراد سالم در کشورهای صنعتی می‌توانند به دلیل عوامل مرتبط با شیوه زندگی مانند افرادی که رژیم دارند یا رژیم غذایی نامتعادل دارند و افرادی که با فشارهای جسمی یا روانی بیش از حد روبرو هستند، در معرض خطر باشند.

فعالیت‌های آسکوربیک اسید

ویتامین C دارای تعدادی فعالیت است که می‌تواند به طور قابل ملاحظه‌ای در تعدیل سیستم ایمنی بدن نقش داشته باشد. این یک آنتی اکسیدان بسیار موثر است؛ زیرا به راحتی می‌تواند الکترون‌ها را اهدا کند، بنابراین از مولکول‌های زیستی مهم (پروتئین‌ها، لیپیدها، کربوهیدرات‌ها و اسیدهای نوکلئیک) در برابر آسیب اکسیدان‌های ایجاد شده در طول متابولیسم طبیعی سلول‌ها و در معرض سموم و آلاینده‌ها محافظت می‌کند (به عنوان مثال، دود سیگار).

 ویتامین C همچنین برای خانواده‌ای از آنزیم‌های مونوکسیژناز و دیوکسی ژناز تنظیم‌کننده بیوسنتز و تنظیم‌کننده ژن است. این ویتامین مدت‌هاست که به عنوان کوفاکتور لیزیل و پرولیل هیدروکسیلازهای مورد نیاز برای تثبیت ساختار سوم کلاژن شناخته می‌شود و برای دو هیدروکسیلاز دخیل در بیوسنتز کارنیتین، مولکول مورد نیاز برای انتقال اسیدهای چرب به داخل میتوکندری برای نسل، کوفاکتور است. 

ویتامین C همچنین یک کوفاکتور برای آنزیم‌های هیدروکسیلاز دخیل در سنتز هورمون‌های کاتکول آمین، مانند نوراپی نفرین و هورمون‌های پپتیدی مانند وازوپرسین است که در پاسخ قلبی عروقی به عفونت شدید نقش اساسی دارند. علاوه بر این، تحقیقات در حدود 15 سال گذشته نقش جدیدی برای ویتامین C در تنظیم رونویسی ژن و مسیرهای سیگنالینگ سلولی از طریق تنظیم فعالیت فاکتور رونویسی و علائم اپی ژنتیکی نشان داده است. تحقیقات اخیر همچنین نقش مهمی برای ویتامین C در تنظیم DNA و متیلاسیون هیستون نشان داده است که به عنوان کوفاکتور آنزیم‌هایی که این علائم اپی ژنتیکی را هیدوکسیله می‌کنند عمل می‌کند.

تاثیر آسکوربیک اسید بر پوست بدن

The effect of vitamin C on the skin

پوست عملکردهای ضروری متعددی دارد که اصلی‌ترین آنها این است که به عنوان یک مانع در برابر توهین‌های خارجی، از جمله عوامل بیماری‌زا عمل کند. سرنخ‌های نقش ویتامین C در پوست از علائم بیماری اسکوربوت ناشی از کمبود ویتامین C ناشی می‌شود که با خونریزی لثه، کبودی و اختلال در ترمیم زخم مشخص می‌شود. تصور می‌شود که این علائم ناشی از نقش ویتامین C به عنوان یک عامل مشترک برای آنزیم‌های پرولیل و لیزیل هیدروکسیلاز است که ساختار سوم کلاژن را تثبیت می‌کند. تحقیقات بیشتر نشان داده است که ویتامین C همچنین می‌تواند بیان ژن کلاژن را در فیبروبلاست ها افزایش دهد.

کشت سلولی و مطالعات پیش بالینی نشان داده است که ویتامین C می‌تواند عملکردهای سد اپیتلیال را از طریق مکانیسم‌های مختلف تقویت کند. مکمل ویتامین C کراتینوسیت‌ها در کشت، تمایز و عملکرد سد را از طریق تعدیل مسیرهای سیگنال دهی و بیوسنتز افزایش می‌دهد، و در نتیجه سنتز لیپید سد افزایش می‌یابد. عملکرد نادرست مانع اپیتلیال در ریه حیوانات مبتلا به عفونت جدی را می‌توان با تجویز ویتامین C بازیابی کرد. این به افزایش بیان پروتئین‌های اتصال محکم و جلوگیری از بازآرایی اسکلت اسکلتی نسبت داده شد.

مطالعات حیوانی نشان داد که کمبود بر تشکیل کلاژن در پوست موش‌های بدون چالش تأثیر نمی‌گذارد. با این حال، پس از زخم برش تمام ضخامت، تشکیل کلاژن به طور قابل توجهی در موش‌های کمبود ویتامین C کاهش یافت. این یافته با مطالعه قبلی انجام شده با خوکچه هندی اسکوربوتیک مطابقت دارد.

بنابراین، به نظر می‌رسد ویتامین C در طول بهبود زخم بسیار ضروری است، همچنین بیان واسطه‌های پیش التهابی را کاهش داده و بیان واسطه‌های مختلف بهبود زخم را افزایش می‌دهد. آزمایشات کشت سلولی فیبروبلاست همچنین نشان داده است که ویتامین C می‌تواند مشخصات بیان ژن را در فیبروبلاست‌های پوستی تغییر دهد و باعث تکثیر و مهاجرت فیبروبلاست‌ها شود که برای بازسازی بافت و ترمیم زخم ضروری است. پس از عمل جراحی، بیماران برای عادی سازی وضعیت ویتامین C پلاسما (به عنوان مثال ، 500 میلی گرم در روز) نیاز به دریافت ویتامین C نسبتاً بالایی دارند و تجویز ریز مغذی‌های آنتی اکسیدانی، از جمله ویتامین C ، برای بیماران مبتلا به اختلال در ترمیم زخم می‌تواند زمان بسته شدن زخم را کاهش دهد. 

نتیجه‌گیری

ویتامین C یک ویتامین ضروری است، به این معنی که بدن شما نمی‌تواند آن را تولید کند. با این حال، نقش‌های زیادی دارد و با مزایای چشمگیر سلامتی مرتبط است.

محلول در آب است و در بسیاری از میوه‌ها و سبزیجات از جمله پرتقال، توت فرنگی، کیوی، فلفل دلمه‌ای، کلم بروکلی، کلم پیچ و اسفناج یافت می‌شود. میزان توصیه شده برای ویتامین C برای زنان 75 میلی گرم و برای مردان 90 میلی گرم است.

در حالی که معمولاً توصیه می‌شود ویتامین C خود را از غذاها دریافت کنید، بسیاری از مردم برای رفع نیازهای خود به مکمل‌ها روی می‌آورند.

sodium citrate

سدیم سیترات در چه مواد غذایی وجود دارد؟

سدیم سیترات در چه مواد غذایی وجود دارد؟ 1024 576 شرکت بازرگانی زکیه تجارت

سدیم سیترات چیست؟ انواع آن کدام‌اند؟ مواد غذایی حاوی سدیم سیترات کدام ها هستند؟  آیا مصرف آن برای بدن مضر است یا خیر؟ این‌ها سوالاتی هستند که قصد داریم آن‌ها را در این مقاله بررسی کنیم. پس با زکیه همراه باشید.


کاربرد سدیم سیترات 

سدیم سیترات دی هیدرات پرکاربردترین نمک امولسیون کننده در محصولات پنیر فرآوری شده است. معمولاً به عنوان یک عامل بافر در ترکیب با اسید سیتریک برای کنترل دقیق pH مورد نیاز در بسیاری از برنامه‌های غذایی و آشامیدنی استفاده می‌شود.

تری سدیم سیترات اغلب به عنوان سدیم سیترات نامیده می‌شود، اگرچه سدیم سیترات می‌تواند به هر یک از سه نمک سدیم اسید سیتریک اشاره داشته باشد. سدیم سیترات دارای طعم شور و ملایم ترش است. این ماده خفیف اولیه است و می‌تواند همراه با اسید سیتریک برای ایجاد بافرهای سازگار با بیولوژیکی استفاده شود.

سیترات سدیم در درجه اول به عنوان یک افزودنی غذایی، معمولاً برای طعم یا به عنوان نگهدارنده استفاده می‌شود. در انواع خاصی از سودا، سیترات سدیم به عنوان طعم‌دهنده استفاده می‌شود. سیترات سدیم یک ماده رایج در براتورست است و همچنین برای ایجاد طعم ترش در نوشیدنی‌های تجاری و آماده نوشیدنی و مخلوط نوشیدنی استفاده می‌شود. در ترکیب ژلاتین، بستنی، مربا، شیرینی، پودر شیر، پنیرهای فرآوری شده، نوشیدنی‌های گازدار و شراب یافت می‎‌شود.

سیترات سدیم همچنین به عنوان امولسیفایر روغن در فرآیند پنیر سازی استفاده می‌شود. سیترات سدیم اجازه می‌دهد تا پنیر بدون چرب شدن ذوب شود. از نظر تاریخی، سدیم فسفات برای مخلوط نگه داشتن قطرات آب و چربی هنگام ذوب پنیر استفاده می‌شده است.


انواع سدیم سیترات

از آنجا که سه گروه کربوکسیل در مولکول اسید سیتریک وجود دارد، بنابراین سه نوع سیترات سدیم (مونو، دی و تری سدیم سیترات) بر اساس خنثی سازی جزئی یا کلی اسید سیتریک وجود دارد. در میان آن‌ها، تری سدیم سیترات بیش‌ترین استفاده را در غذا دارد، در حالی که سیترات سدیم به ندرت در غذا مشاهده می‌شود.

سدیم مونوسدیم

سدیم مونوسدیم به عنوان سدیم دی هیدروژن سیترات شناخته می‌شود. یک نمک تک پایه اسید سیتریک با طعم کمی شور و اسیدی است.

کمتر از اسید سیتریک، مستعد پخت و پز است و می‌توان از آن به عنوان یک ماده اسیدی PH) 3.5 تا 3.8 محلول 1٪ آبی( یا عامل بافر در ترکیب با اسیدهای آزاد در مخلوط‌های خشک، ژله‌ها و نوشیدنی‌ها استفاده کرد. همچنین می‌تواند به عنوان یک ماده تجزیه کننده قرص استفاده شود.

دی سدیم سیترات

دی سدیم سیترات به عنوان سدیم هیدروژن سدیم با PH از 4.9 تا 5.2 (محلول 1٪ آبی) شناخته می‌شود؛ که کمتر به عنوان افزودنی مستقیم غذا استفاده می‌شود.

تری سدیم سیترات

با قابلیت جذب آب و جریان آزاد، تری سدیم سیترات بی آب می‌تواند به عنوان حامل در فرمول‌های حساس به رطوبت با ارائه ماندگاری بیشتر برای مقدار کم آب مورد استفاده قرار گیرد.

Salt

موارد استفاده سدیم سیترات

سدیم سیترات یک ماده چند منظوره است که معمولاً در نوشیدنی‌های گازدار، نوشابه‌های پودری، مربا، ژله، بستنی، ماست، پنیرهای فرآوری شده، گوشت، سوسیس و ژامبون، محصولات سویا، محصولات قنادی لبنیات، میوه‌ها، سبزیجات، گوشت، غذاهای دریایی، غلات، میان‌وعده‌ها، غذاهای آماده بستنی، غذای فوری، آماده سازی میوه، شیرینی غذای کودک، شیر خشک، سس، چاشنی و … یافت می‌شود. 

به طور کلی سدیم سیترات عمدتا برای اهداف زیر استفاده می‌شود:

طعم دهنده: با افزودن طعم شور و تند در نوشیدنی‌ها طعم را افزایش می‌دهد.

بافر: معمولاً همراه با اسید سیتریک برای تنظیم PH با کاهش اسیدیته غذاها استفاده می‌شود.

عامل شلاته سازی: قدرت کلات کننده یون‌های فلزی، به عنوان مثال Ng2 , Ca2 , Fe2در مواد شوینده ظرفشویی و لباسشویی.

امولسیفایر: از جداسازی روغن و پروتئین در فرایند تهیه پنیر جلوگیری می‌کند.

نگهدارنده: از فساد غذا جلوگیری می‌کند.

ضد انعقاد: به عنوان ضد انعقاد استفاده می‌شود و با ترکیب یون کلسیم از لخته شدن خون جلوگیری می‌کند.

مواد غذایی حاوی سدیم سیترات

ماست

اسید سیتریک طعم ترش را به محصولات لبنی اضافه می‌کند؛ اما طعم ترش آن قوی است و طعم ترش را می‌توان با ترکیب سدیم سیترات کاهش داد، بنابراین این دو ماده اغلب در ترکیب ماست برای تنظیم و بهبود طعم ترش استفاده می‌شوند.

پنیر

پنیر امولسیون چربی لبنی، پروتئین و آب است و در دمای بالا تمایل به تجزیه دارد.

در حالی که در حال ذوب شدن است، سیترات سدیم به عنوان امولسیفایر عمل می‌کند تا با سفت نگه داشتن چربی و پروتئین و اتصال یون‌های کلسیم در پنیر، از سفت شدن پنیر یا جداسازی چربی و پروتئین جلوگیری کند. پنیر با سدیم سیترات می‌تواند به طور مساوی ذوب شود و یک سس نرم و خامه‌ای تولید کند.

محصولات پنیر زیر ممکن است حاوی سدیم سیترات باشند:

  • سس پنیر
  • پنیر ناچو
  • ماکارونی و پنیر

نوشیدنی

محصولات نوشیدنی زیر حاوی سدیم سیترات هستند:

  • نوشیدنی‌های الکلی، نوشابه‌های گازدار
  • نوشیدنی‌های فوری، شربت‌ها، نوشیدنی‌های آب میوه
  • چای و قهوه، نوشیدنی‌های ورزشی و انرژی زا

آب‌ها

اسید سیتریک یا نمک‌های آن عملکردهای مختلفی را انجام می‌دهند. اما غالب برای افزایش طعم است. بسیاری از نوشابه‌های لیمو، آهک یا مرکبات موجود، امروزه از اسید سیتریک به عنوان راهی برای تقویت طعم تند و خوش طعم شدن استفاده می‌‌کنند. علاوه بر این، اسید سیتریک می‌تواند به ایجاد قوام در اسیدیته و طعم آب میوه‌ها یا دلمه‌های میوه‌ای کمک کند.

اگر همراه با سدیم سیترات استفاده شود، ممکن است اسید سیتریک بتواند عطر و طعم سایر انواع نوشابه‌ها را بدون افزودن به مزه آن حفظ کند.

آیا مصرف سدیم سیترات بی‌خطر است؟

بله. توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) و سازمان ایمنی مواد غذایی اروپا (EFSA) و همچنین کمیته مشترک FAO/WHO در مورد افزودنی‌های غذایی (JECFA) بی خطر تایید شده است.

نتیجه‌گیری

سدیم سیترات معمولاً همراه با اسید سیتریک برای افزایش طعم یا کاهش سطح PH در غذا و نوشیدنی‌ها اضافه می‌شود؛ همچنین می‌تواند به عنوان امولسیفایر در تهیه پنیر عمل کند. هنگامی که از سیترات سدیم صحبت می‌کنیم، معمولاً به تری سدیم سیترات اشاره می‌شود. عملکردهای اصلی اسید سیتریک و سدیم سیترات در غذاها و نوشیدنی‌ها را می‌توان به شرح زیر خلاصه کرد:

به عنوان طعم اضافی، برای بهبود طعم، به عنوان یک عامل کنترل pH ، به عنوان مثال؛ برای کنترل ژل، بافر و افزایش نگهدارنده، به عنوان یک عامل شلات کننده برای بهبود عملکرد آنتی اکسیدان‌ها و جلوگیری از فساد مواد غذایی مانند غذاهای دریایی.

فواید و مضرات اسید فسفریک برای بدن

فواید و مضرات اسید فسفریک برای بدن

فواید و مضرات اسید فسفریک برای بدن 1024 576 شرکت بازرگانی زکیه تجارت

آیا تا به حال به لیست مواد تشکیل‌دهنده نوشابه مورد علاقه خود نگاه کرده‌اید؟ به احتمال زیاد، اسید فسفریک را خواهید دید. این یک افزودنی رایج در بسیاری از غذاهای فرآوری شده است. تولیدکنندگان از آن برای افزودن طعم و حفظ طراوت استفاده می‌کنند. با این وجود آیا اسید فسفریک برای بدن مضر است؟ آیا فوایدی نیز دارد؟ در این مقاله می‌خواهیم این موارد را بررسی کنیم. پس با این مقاله آموزشی زکیه همراه باشید.


مضرات ارتباط با اسید فسفریک 

راه‌های اصلی قرار گرفتن در معرض اسید فسفریک به قرار زیر است.

استنشاق: پیش بینی نمی‌شود که خطر استنشاق داشته باشد مگر اینکه گرم یا غبار شده باشد؛ می‌تواند باعث تحریک بینی و گلو شود.

تماس با پوست: تماس می‌تواند باعث درد، قرمزی، سوختگی و تاول شود. ممکن است اسکار دائمی ایجاد شود. قرار گرفتن در معرض شدید می‌تواند باعث مرگ نیز شود.

تماس با چشم: تماس باعث سوختگی شدید با قرمزی، تورم، درد و تاری دید می‌شود. همچنین به آسیب دائمی از جمله نابینایی می‌تواند منجر شود.

بلع: می‌تواند لب‌ها، زبان، گلو و معده را بسوزاند. علائم ممکن است شامل تهوع، استفراغ، گرفتگی معده و اسهال باشد. همچنین آسیب دائمی می‌تواند منجر شود.

coke

فواید اسید فسفریک

غذاهای دارای اسید فسفریک

اسید فسفریک، یک افزودنی معمول غذایی، با کاهش تراکم مواد معدنی استخوان مرتبط است. یک ماده بی‌رنگ و بی بو است که در کودها و شوینده‌ها و همچنین غذاها و نوشیدنی‌ها استفاده می‌شود. هدف آن در صنعت غذا دادن طعم تند به غذا یا خدمت به عنوان نگهدارنده است.

نوشیدنی بدون الکل

پر مصرف‌ترین منبع اسید فسفریک نوشابه‌ها هستند. اسید فسفریک مسئول طعم گازگرفتگی مربوط به کولا است. علاوه بر نوشابه‌های گازدار، بسیاری از نوشیدنی‌های ورزشی، چای‌های بطری و نوشیدنی‌های با طعم میوه حاوی اسید فسفریک هستند.

محصولات لبنی

نمک‌های اسید فسفریک در بسیاری از محصولات لبنی برای اصلاح پروتئین‌ها و تغییر pH برای تولید محصول با کیفیت بالاتر استفاده می‌شوند. افزودن فسفات‌‎های مشتق شده از اسید فسفریک به پنیر منجر به محصولات صاف و با ثبات می‌شود. اسید فسفریک یا فسفات‌ها را می‌توان در شیر، دوغ، پنیر و خامه سازهای قهوه غیر شیرین نیز یافت.

جوش شیرین

نمک‌های اسید فسفریک با جوش شیرین ترکیب می‌شوند و بکینگ پودر تولید می‌کنند؛ ماده‌ای که در بسیاری از محصولات پخته شده یافت می‌شود.

خطرات سلامتی اسید فسفریک

تراکم استخوان را کاهش می‌دهد!

مطالعات، اسید فسفریک را با کاهش تراکم استخوان در انسان مرتبط کرده است. مطالعه دیگری که در مجله American of Clinical Nutrition  منتشر شد، فرض کرد که مصرف نوشابه‌های حاوی کافئین و اسید فسفریک باعث کاهش تراکم مواد معدنی استخوان می‌شود. محققان نتایج مشابهی برای مصرف کولا رژیم غذایی و نتایج مشابه و در عین حال ضعیف‌تر برای کولا بدون کافئین دریافت کردند. آن‌ها رابطه‌ای بین مصرف نوشیدنی‌های گازدار بدون کولا و BMD مشاهده نکردند. نتیجه‌گیری این مطالعه این است که مصرف کولا با تراکم معدنی استخوان پایین، به ویژه در زنان ارتباط دارد. به نظر می‌رسد که نوشیدنی‌های غیر کولا بر تراکم استخوان تأثیر منفی نمی‌گذارد. این موضوع واقعیت دارد که حتی اسید فسفریک بی‌کافئین تاثیر منفی بر سلامت استخوان دارد.

نگرانی‌های کلیوی را ایجاد می‌کند!

مصرف نوشابه‌های کولا غنی از اسید فسفریک با تغییرات ادراری، بیماری مزمن کلیه و سنگ کلیه ارتباط دارد. کلیه‌های سالم بدن را از وجود فسفر اضافی خلاص می‌کنند؛ اما اسید فسفریک اضافی می‌تواند برای کلیه‎‌ها مثر باشد، به ویژه برای افراد مبتلا به بیماری‌های کلیوی.

 به بیماران کلیوی معمولاً توصیه می‌شود از غذاهای حاوی فسفر بالا خودداری کنند. فسفر به طور طبیعی در بسیاری از غذاها یافت می‌شود؛ بنابراین دریافت آن به اندازه کافی برای ما دشوار نیست، اما هنگامی که شروع به خوردن بیش از حد رژیم غذایی می‌کنیم مشکل‌ساز می‌شود. اسید فسفریک موجود در کولا و سایر غذاهای فرآوری شده مشکل ساز است زیرا به راحتی می‌تواند منجر به اضافه بار فسفر در بدن ما شود. مطالعه‌ای که در مجله    Epidemiology منتشر شد، عادات غذایی 465 فرد مبتلا به بیماری مزمن کلیه و 467 فرد سالم را بررسی کرد که به طور واضح اثرات بالقوه اسید فسفریک بر سلامتی را نشان می‌داد. 

می‌تواند مواد مغذی بدن را کاهش دهد!

اکثر مردم به راحتی از طریق رژیم غذایی خود نیازهای روزانه خود به فسفر را تأمین می‌کنند؛ به ویژه اگر از غذاهای سرشار از فسفر استفاده کنند. در واقع داشتن بیش از حد فسفر در بدن بسیار رایج‌تر از داشتن کمبود آن است. به همین دلیل است که مصرف چیزهایی که حاوی “فسفر پنهان” هستند بسیار مشکل‌ساز است و اسید فسفریک منبع اصلی فسفر پنهان است. دریافت بیش از حد فسفر در رژیم غذایی می‌تواند سطح کلسیم بدن شما را کاهش دهد و تحقیقات حتی مصرف روزانه کولا را با هیپوکلسمی مرتبط دانسته‌اند. علاوه بر این، می‌تواند منجر به اضافه بار فسفر شود که می‌تواند استفاده بدن شما از مواد مغذی حیاتی مانند آهن، منیزیم و روی را مختل کند. کمبود هر یک از این مواد مغذی می‌تواند منجر به انواع دیگر مشکلات سلامتی شود.

آسیب به بافت می‌زند!

اسید فسفریک برای تمیز کردن و تصفیه فلزات و همچنین تولید کود استفاده می‌شود. همچنین در مواد ضدعفونی‌کننده و شوینده‌ها یافت می‌شود. با توجه به موارد استفاده آن، چندان تعجب آور نیست که این اسید معمولاً در لیست “اسیدهای قوی” یا مواد شیمیایی که معمولاً در صنعت استفاده می‌شود و می‌تواند باعث سوختگی شیمیایی شود، یافت شود. همچنین معمولاً برای از بین بردن زنگ استفاده می‌شود. نوشابه کولا حتی به عنوان یک پاک‌کننده ارزان اسید فسفریک توصیه می‌شود! 

اگر اسید فسفریک می‌تواند زنگ زدگی فلز را از بین ببرد، این اسید با داخل بدن ما چه می‌کند؟ بسیاری از خطرات یا خطرات احتمالی اسید فسفریک وجود دارد. به عنوان یک ماده شیمیایی خورنده، اسید فسفریک می‌تواند چشم‌ها و پوست را تحریک کرده و بسوزاند. همچنین می‌تواند بینی، گلو و ریه‌ها را تحریک کند و منجر به خس خس سینه و سرفه شود. همچنین جالب است بدانید که از همان فرآیند تولید اسید فسفریک، شامل تصفیه فلز، نسوز و کاتالیزور، برای ایجاد نسخه اسید مورد استفاده در غذا و نوشیدنی‌ها نیز استفاده می‌شود.

آیا اسید فسفریک تراکم استخوان را پایین می‌آورد؟

علاقه بالینی به مصرف زیاد فسفات به دهه 1970 برمی‌گردد که مشخص شد حیواناتی که از رژیم غذایی سرشار از فسفات تغذیه می‌کنند تراکم استخوان کمتری از آنچه انتظار می رود دارند. مطالعات در گروه‌های مختلف مانند بابون‌ها، زنان فنلاندی و کودکان گامبیایی همگی از خطرات اضافی مصرف کم کلسیم در هنگام مصرف زیاد فسفر حمایت می‌کنند. مطالعات نشان می‌دهد که مصرف زیاد فسفر باعث ترشح هورمون پاراتیروئید و FGF-23می‌شود که به نوبه خود منجر به از دست دادن تراکم مواد معدنی استخوان و بیماری قلبی می‌شود.

خلاصه: در بیان فواید و مضرات اسید فسفریک داده‌هایی برای اثبات این ادعا وجود دارد که اسید فسفریک تراکم استخوان را کاهش می‌دهد.

آیا اسید فسفریک اسید بدن را افزایش می‌دهد؟

حدود 85 درصد فسفات در بدن در استخوان و دندان یافت می‌شود. این فسفر متصل بر سطح pH اسید و پایه بو تأثیر نمی‌گذارد. این نسبت فسفات است که می‌تواند بر تعادل اسید و باز بدن تأثیر بگذارد. این 0.01٪ فسفات مخزن فسفات رژیمی جذب شده است. همانطور که در بالا ذکر شد، بدن سطح فسفات خون را بسیار کارآمد تنظیم می‌کند. افزایش سطح فسفات خون اقدامات اصلاحی را برای خارج کردن فسفات از محفظه خون آغاز می‌کند. این بدان معناست که مصرف اسید فسفریک تا زمانی که این اقدامات اصلاحی مفید باشد، تأثیر قابل توجهی بر اسیدیته بدن ندارد.

علاوه بر این، سطح فسفر در خون تغییرات روزانه دو مرحله‌ای را نشان می‌دهد؛ به این معنی که سطوح در طول روز متفاوت است. کمترین میزان فسفر در خون بین 8 تا 10 صبح مشاهده می‌شود که زمان اولیه برای خون‌گیری در بیمارستان‌ها است. به همین دلایل، اندازه‌گیری معمول فسفر در خون (و به ویژه اندازه‌گیری‌های نقطه‌ای واحد در صبح زود) به عنوان بازتاب مفید مصرف فسفر در نظر گرفته نمی‌شود.

خلاصه: بدن دارای مکانیسم‌های هموستاتیک داخلی است که تأثیر اسید فسفریک بر اسیدیته بدن را محدود می‌کند.

آیا اسید فسفریک به ناراحتی معده یا حالت تهوع کمک می‌کند؟

برخی از نوشیدنی‌های مارک دار حاوی مخلوطی از فروکتوز، ساکارز و اسید فسفریک هستند. این نوشیدنی‌ها به عنوان نوشیدنی‌های ضد تهوع تبلیغ می‌شوند. هیچ چیزی در ادبیات پزشکی وجود ندارد که از مزایای این نوشیدنی‌ها پشتیبانی کند.

خلاصه: هیچ علمی پشت این ادعا وجود ندارد که اسید فسفریک دارای اثر ضد استفراغ است.

اسید فسفریک مینای دندان را فرسوده می‌کند؟

بیشتر نوشابه حاوی اسید فسفریک و اسید سیتریک است که هر دو برای دندان شما بسیار مضر هستند. اسیدها می‌توانند مینای دندان را نرم کرده و خطر پوسیدگی و پوسیدگی دندان را افزایش دهند.

نتیجه‌گیری

اسید فسفریک یک ماده بی‌رنگ و بی‌بو است و در بسیاری از غذاها و داروها استفاده می‌شود. در این مقاله به طور خلاصه برخی از مزایا و معایب آن همچون؛ در صورت تماس با چشم باعث ایجاد زخم، قرمزی و سوزش می‌شود،  در صورت استنشاق باعث تحریک بینی و گلو می‌شود، مصرف زیاد اسید فسفریک باعث فسفر بیش از حد در بدن می‌شود؛ بیان شد. و در نهایت می‌توان گفت که، اسید فسفریک بسیار اسید قوی است‌.

کاربرد سوربات پتاسیم

کاربرد سوربات پتاسیم

کاربرد سوربات پتاسیم 1920 1080 شرکت بازرگانی زکیه تجارت

سوربات پتاسیم چیست؟ در چه موادی وجود دارد؟ در چه زمینه‌هایی کاربرد دارد؟ این موارد سوالاتی هستند که اغلب در زمینه سوربات پتاسیم مطرح هستند. در این مقاله قصد داریم در این موارد صحبت کنیم. پس با این مقاله زکیه همراه باشید.


سوربات پتاسیم

سوربات پتاسیم یک افزودنی شیمیایی است. به طور گسترده‌ای به عنوان نگهدارنده در غذاها، نوشیدنی‌ها و محصولات مراقبت شخصی استفاده می‌شود. سوربات پتاسیم نمک بی‌بو و بی‌مزه‌ای است که به طور مصنوعی از اسید سوربیک و هیدروکسید پتاسیم تولید می‌شود.

سوربات پتاسیم با توقف رشد کپک، مخمر و قارچ‌ها، ماندگاری مواد غذایی را افزایش می‌دهد. این موضوع در دهه 1850 توسط فرانسوی‌ها کشف شد که آن را از انواع توت درخت خاکستر کوهی گرفته بودند. ایمنی و استفاده از آن به عنوان نگهدارنده در پنجاه سال گذشته مورد تحقیق قرار گرفته است. سازمان غذا و داروی ایالات متحده FDA  آن را در صورت استفاده مناسب به طور کلی بی خطر می‌داند.


کاربرد سوربات پتاسیم

Meat chips

شما می‌توانید سوربات پتاسیم را در لیست مواد تشکیل‌دهنده بسیاری از غذاهای رایج پیدا کنید. یک نگهدارنده محبوب است زیرا موثر است و کیفیت محصول، مانند طعم، بو یا ظاهر را تغییر نمی‌دهد. همچنین محلول در آب است و در دمای اتاق کار می‌کند.

ممکن است سوربات پتاسیم را به بسیاری از محصولات غذایی اضافه کنند، مانند:

  • آب سیب
  • محصولات پخته شده
  • کنسرو میوه‌ها و سبزیجات
  • پنیرها
  • گوشت خشک شده
  • میوه خشک شده
  • بستنی
  • ترشی
  • نوشابه و آب میوه
  • شراب
  • ماست

سوربات پتاسیم به عنوان ضد میکروبی و نگهدارنده در وسایل مراقبت شخصی نیز استفاده می‌شود، مانند:

  • سایه چشم و سایر لوازم آرایشی
  • شامپوها
  • محلول لنز تماسی

سوربات پتاسیم همچنین برای استفاده ایمن به عنوان نگهدارنده در غذاهای مرطوب گربه و سگ و سایر خوراک دام مورد استفاده قرار می‌گیرد.


آیا سوربات پتاسیم برای خوردن بی‌خطر است؟

آژانس‌های نظارتی مانند FDA، سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد و سازمان ایمنی مواد غذایی اروپا (EFSA) تعیین کرده‌اند که سوربات پتاسیم “به طور کلی بی خطر”، به اختصار GRAS در نظر گرفته می‌شود. هنگامی که سوربات پتاسیم را به عنوان افزودنی غذایی می‌خورید؛ به صورت آب و دی اکسید کربن بی‌ضرر از سیستم بدنی شما عبور می‌کند؛ و در بدن شما تجمع نمی‌یابد.

در سال 2015، منبع EFSATrusted سوربات پتاسیم و دو افزودنی غذایی دیگر را بررسی کرد. این منبع، مصرف روزانه 3 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، به طور موقت را قابل قبول تعیین کرده است. این محدودیت در پاسخ به سوالات مربوط به سمیت باروری و رشد ناشی از تحقیقات روی حیوانات است. موش‌ها 300 میلی‌گرم در روز تغذیه می‌کردند و هیچ عارضه بدی مشاهده نشده بود. برای ایمنی بیشتر ، EFSO استانداردی را تعیین کرد که 100 برابر منبع معتبر پایین‌تر بود.

حداکثر میزان قابل قبول روزانه برای انسان 25 میلی‌گرم بر کیلوگرم است. منبع مورد اطمینان (میلی‌گرم بر کیلوگرم) وزن بدن در روز برای یک فرد بالغ 150 پوند، این مقدار به 1750 میلی‌گرم در روز می‌رسد.


آیا مصرف سوربات پتاسیم خطری دارد؟

برخی از افراد ممکن است نسبت به سوربات پتاسیم در غذاها واکنش آلرژیک نشان دهند. این حساسیت‌ها نادر است. آلرژی به سوربات پتاسیم بیشتر در لوازم آرایشی و محصولات شخصی رایج است؛ زیرا می‌تواند باعث تحریک پوست یا پوست سر شود. با این حال، سوربات پتاسیم را با خطر کم به عنوان محرک پوست ارزیابی کرده‌اند.

اگر از سوربات پتاسیم به عنوان یک ماده خالص استفاده می‌کنید؛ به عنوان مثال در شراب‌سازی،، در صورت ریختن آن می‌تواند چشم و پوست شما را تحریک کند.

نتیجه‌گیری

افزودنی‌های غذایی به موضوعی بحث برانگیز تبدیل شده است. تحقیقات نشان داده است که سوربات پتاسیم برای اکثر مردم بی‌خطر است، اگرچه ممکن است در صورت استفاده در محصولات مراقبت شخصی باعث ایجاد برخی از حساسیت‌های پوستی شود.

مضرات و فواید اسید فسفریک برای بدن

فواید و مضرات اسید فسفریک برای بدن

فواید و مضرات اسید فسفریک برای بدن 1920 1080 شرکت بازرگانی زکیه تجارت

آیا تا به حال به لیست مواد تشکیل‌دهنده نوشابه مورد علاقه خود نگاه کرده‌اید؟ به احتمال زیاد، اسید فسفریک را خواهید دید. این یک افزودنی رایج در بسیاری از غذاهای فرآوری شده است. تولیدکنندگان از آن برای افزودن طعم و حفظ طراوت استفاده می‌کنند. با این وجود آیا اسید فسفریک برای بدن مضر است؟ آیا فوایدی نیز دارد؟ در این مقاله می‌خواهیم این موارد را بررسی کنیم. پس با این مقاله آموزشی زکیه همراه باشید.

مضرات ارتباط با اسید فسفریک

راه‌های اصلی قرار گرفتن در معرض اسید فسفریک به قرار زیر است.

استنشاق: پیش بینی نمی‌شود که خطر استنشاق داشته باشد مگر اینکه گرم یا غبار شده باشد؛ می‌تواند باعث تحریک بینی و گلو شود.

تماس با پوست: تماس می‌تواند باعث درد، قرمزی، سوختگی و تاول شود. ممکن است اسکار دائمی ایجاد شود. قرار گرفتن در معرض شدید می‌تواند باعث مرگ نیز شود.

تماس با چشم: تماس باعث سوختگی شدید با قرمزی، تورم، درد و تاری دید می‌شود. همچنین به آسیب دائمی از جمله نابینایی می‌تواند منجر شود.

بلع: می‌تواند لب‌ها، زبان، گلو و معده را بسوزاند. علائم ممکن است شامل تهوع، استفراغ، گرفتگی معده و اسهال باشد. همچنین آسیب دائمی می‌تواند منجر شود.

فواید اسید فسفریک

غذاهای دارای اسید فسفریک

اسید فسفریک، یک افزودنی معمول غذایی، با کاهش تراکم مواد معدنی استخوان مرتبط است. یک ماده بی‌رنگ و بی بو است که در کودها و شوینده‌ها و همچنین غذاها و نوشیدنی‌ها استفاده می‌شود. هدف آن در صنعت غذا دادن طعم تند به غذا یا خدمت به عنوان نگهدارنده است.

نوشیدنی بدون الکل

پر مصرف‌ترین منبع اسید فسفریک نوشابه‌ها هستند. اسید فسفریک مسئول طعم گازگرفتگی مربوط به کولا است. علاوه بر نوشابه‌های گازدار، بسیاری از نوشیدنی‌های ورزشی، چای‌های بطری و نوشیدنی‌های با طعم میوه حاوی اسید فسفریک هستند.

محصولات لبنی

نمک‌های اسید فسفریک در بسیاری از محصولات لبنی برای اصلاح پروتئین‌ها و تغییر pH برای تولید محصول با کیفیت بالاتر استفاده می‌شوند. افزودن فسفات‌‎های مشتق شده از اسید فسفریک به پنیر منجر به محصولات صاف و با ثبات می‌شود. اسید فسفریک یا فسفات‌ها را می‌توان در شیر، دوغ، پنیر و خامه سازهای قهوه غیر شیرین نیز یافت.

جوش شیرین

نمک‌های اسید فسفریک با جوش شیرین ترکیب می‌شوند و بکینگ پودر تولید می‌کنند؛ ماده‌ای که در بسیاری از محصولات پخته شده یافت می‌شود.

خطرات سلامتی اسید فسفریک

تراکم استخوان را کاهش می‌دهد!

مطالعات، اسید فسفریک را با کاهش تراکم استخوان در انسان مرتبط کرده است. مطالعه دیگری که در مجله American of Clinical Nutrition  منتشر شد، فرض کرد که مصرف نوشابه‌های حاوی کافئین و اسید فسفریک باعث کاهش تراکم مواد معدنی استخوان می‌شود. محققان نتایج مشابهی برای مصرف کولا رژیم غذایی و نتایج مشابه و در عین حال ضعیف‌تر برای کولا بدون کافئین دریافت کردند. آن‌ها رابطه‌ای بین مصرف نوشیدنی‌های گازدار بدون کولا و BMD مشاهده نکردند. نتیجه‌گیری این مطالعه این است که مصرف کولا با تراکم معدنی استخوان پایین، به ویژه در زنان ارتباط دارد. به نظر می‌رسد که نوشیدنی‌های غیر کولا بر تراکم استخوان تأثیر منفی نمی‌گذارد. این موضوع واقعیت دارد که حتی اسید فسفریک بی‌کافئین تاثیر منفی بر سلامت استخوان دارد.

نگرانی‌های کلیوی را ایجاد می‌کند!

مصرف نوشابه‌های کولا غنی از اسید فسفریک با تغییرات ادراری، بیماری مزمن کلیه و سنگ کلیه ارتباط دارد. کلیه‌های سالم بدن را از وجود فسفر اضافی خلاص می‌کنند؛ اما اسید فسفریک اضافی می‌تواند برای کلیه‎‌ها مثر باشد، به ویژه برای افراد مبتلا به بیماری‌های کلیوی.

به بیماران کلیوی معمولاً توصیه می‌شود از غذاهای حاوی فسفر بالا خودداری کنند. فسفر به طور طبیعی در بسیاری از غذاها یافت می‌شود؛ بنابراین دریافت آن به اندازه کافی برای ما دشوار نیست، اما هنگامی که شروع به خوردن بیش از حد رژیم غذایی می‌کنیم مشکل‌ساز می‌شود. اسید فسفریک موجود در کولا و سایر غذاهای فرآوری شده مشکل ساز است زیرا به راحتی می‌تواند منجر به اضافه بار فسفر در بدن ما شود. مطالعه‌ای که در مجله    Epidemiology منتشر شد، عادات غذایی 465 فرد مبتلا به بیماری مزمن کلیه و 467 فرد سالم را بررسی کرد که به طور واضح اثرات بالقوه اسید فسفریک بر سلامتی را نشان می‌داد.

می‌تواند مواد مغذی بدن را کاهش دهد!

اکثر مردم به راحتی از طریق رژیم غذایی خود نیازهای روزانه خود به فسفر را تأمین می‌کنند؛ به ویژه اگر از غذاهای سرشار از فسفر استفاده کنند. در واقع داشتن بیش از حد فسفر در بدن بسیار رایج‌تر از داشتن کمبود آن است. به همین دلیل است که مصرف چیزهایی که حاوی “فسفر پنهان” هستند بسیار مشکل‌ساز است و اسید فسفریک منبع اصلی فسفر پنهان است. دریافت بیش از حد فسفر در رژیم غذایی می‌تواند سطح کلسیم بدن شما را کاهش دهد و تحقیقات حتی مصرف روزانه کولا را با هیپوکلسمی مرتبط دانسته‌اند. علاوه بر این، می‌تواند منجر به اضافه بار فسفر شود که می‌تواند استفاده بدن شما از مواد مغذی حیاتی مانند آهن، منیزیم و روی را مختل کند. کمبود هر یک از این مواد مغذی می‌تواند منجر به انواع دیگر مشکلات سلامتی شود.

آسیب به بافت می‌زند!

اسید فسفریک برای تمیز کردن و تصفیه فلزات و همچنین تولید کود استفاده می‌شود. همچنین در مواد ضدعفونی‌کننده و شوینده‌ها یافت می‌شود. با توجه به موارد استفاده آن، چندان تعجب آور نیست که این اسید معمولاً در لیست “اسیدهای قوی” یا مواد شیمیایی که معمولاً در صنعت استفاده می‌شود و می‌تواند باعث سوختگی شیمیایی شود، یافت شود. همچنین معمولاً برای از بین بردن زنگ استفاده می‌شود. نوشابه کولا حتی به عنوان یک پاک‌کننده ارزان اسید فسفریک توصیه می‌شود!

اگر اسید فسفریک می‌تواند زنگ زدگی فلز را از بین ببرد، این اسید با داخل بدن ما چه می‌کند؟ بسیاری از خطرات یا خطرات احتمالی اسید فسفریک وجود دارد. به عنوان یک ماده شیمیایی خورنده، اسید فسفریک می‌تواند چشم‌ها و پوست را تحریک کرده و بسوزاند. همچنین می‌تواند بینی، گلو و ریه‌ها را تحریک کند و منجر به خس خس سینه و سرفه شود. همچنین جالب است بدانید که از همان فرآیند تولید اسید فسفریک، شامل تصفیه فلز، نسوز و کاتالیزور، برای ایجاد نسخه اسید مورد استفاده در غذا و نوشیدنی‌ها نیز استفاده می‌شود.

آیا اسید فسفریک تراکم استخوان را پایین می‌آورد؟

علاقه بالینی به مصرف زیاد فسفات به دهه 1970 برمی‌گردد که مشخص شد حیواناتی که از رژیم غذایی سرشار از فسفات تغذیه می‌کنند تراکم استخوان کمتری از آنچه انتظار می رود دارند. مطالعات در گروه‌های مختلف مانند بابون‌ها، زنان فنلاندی و کودکان گامبیایی همگی از خطرات اضافی مصرف کم کلسیم در هنگام مصرف زیاد فسفر حمایت می‌کنند. مطالعات نشان می‌دهد که مصرف زیاد فسفر باعث ترشح هورمون پاراتیروئید و FGF-23می‌شود که به نوبه خود منجر به از دست دادن تراکم مواد معدنی استخوان و بیماری قلبی می‌شود.

خلاصه: در بیان فواید و مضرات اسید فسفریک داده‌هایی برای اثبات این ادعا وجود دارد که اسید فسفریک تراکم استخوان را کاهش می‌دهد.

آیا اسید فسفریک اسید بدن را افزایش می‌دهد؟

حدود 85 درصد فسفات در بدن در استخوان و دندان یافت می‌شود. این فسفر متصل بر سطح pH اسید و پایه بو تأثیر نمی‌گذارد. این نسبت فسفات است که می‌تواند بر تعادل اسید و باز بدن تأثیر بگذارد. این 0.01٪ فسفات مخزن فسفات رژیمی جذب شده است. همانطور که در بالا ذکر شد، بدن سطح فسفات خون را بسیار کارآمد تنظیم می‌کند. افزایش سطح فسفات خون اقدامات اصلاحی را برای خارج کردن فسفات از محفظه خون آغاز می‌کند. این بدان معناست که مصرف اسید فسفریک تا زمانی که این اقدامات اصلاحی مفید باشد، تأثیر قابل توجهی بر اسیدیته بدن ندارد.

علاوه بر این، سطح فسفر در خون تغییرات روزانه دو مرحله‌ای را نشان می‌دهد؛ به این معنی که سطوح در طول روز متفاوت است. کمترین میزان فسفر در خون بین 8 تا 10 صبح مشاهده می‌شود که زمان اولیه برای خون‌گیری در بیمارستان‌ها است. به همین دلایل، اندازه‌گیری معمول فسفر در خون (و به ویژه اندازه‌گیری‌های نقطه‌ای واحد در صبح زود) به عنوان بازتاب مفید مصرف فسفر در نظر گرفته نمی‌شود.

خلاصه: بدن دارای مکانیسم‌های هموستاتیک داخلی است که تأثیر اسید فسفریک بر اسیدیته بدن را محدود می‌کند.

آیا اسید فسفریک به ناراحتی معده یا حالت تهوع کمک می‌کند؟

برخی از نوشیدنی‌های مارک دار حاوی مخلوطی از فروکتوز، ساکارز و اسید فسفریک هستند. این نوشیدنی‌ها به عنوان نوشیدنی‌های ضد تهوع تبلیغ می‌شوند. هیچ چیزی در ادبیات پزشکی وجود ندارد که از مزایای این نوشیدنی‌ها پشتیبانی کند.

خلاصه: هیچ علمی پشت این ادعا وجود ندارد که اسید فسفریک دارای اثر ضد استفراغ است.

اسید فسفریک مینای دندان را فرسوده می‌کند؟

بیشتر نوشابه حاوی اسید فسفریک و اسید سیتریک است که هر دو برای دندان شما بسیار مضر هستند. اسیدها می‌توانند مینای دندان را نرم کرده و خطر پوسیدگی و پوسیدگی دندان را افزایش دهند.

نتیجه‌گیری

اسید فسفریک یک ماده بی‌رنگ و بی‌بو است و در بسیاری از غذاها و داروها استفاده می‌شود. در این مقاله به طور خلاصه برخی از مزایا و معایب آن همچون؛ در صورت تماس با چشم باعث ایجاد زخم، قرمزی و سوزش می‌شود،  در صورت استنشاق باعث تحریک بینی و گلو می‌شود، مصرف زیاد اسید فسفریک باعث فسفر بیش از حد در بدن می‌شود؛ بیان شد. و در نهایت می‌توان گفت که، اسید فسفریک بسیار اسید قوی است‌.

تأثیر اسید اگزالیک و اسید سیتریک بر ویژگی‌های جذب فسفر

تأثیر اسید اگزالیک و اسید سیتریک بر ویژگی‌های جذب فسفر

تأثیر اسید اگزالیک و اسید سیتریک بر ویژگی‌های جذب فسفر 1000 667 شرکت بازرگانی زکیه تجارت

در مورد اسیدسیتریک و اسید اگزالیک چه می‌دانید؟ تا چه اندازه با میزان تأثیرگذاری این اسیدها بر ویژگی‌های جذب فسفر آشنا هستید؟ در این مقاله با تأثیرات این دو اسید بر جذب فسفر و مزیت‌ها و ضررهای تغییر در جذب فسفر بیشتر آشنا خواهید شد. ابتدا به معرفی اسیدسیتریک و اگزالیک خواهیم پرداخت و پس‌ از آن در مورد فسفر و تأثیر اسید اگزالیک و اسید سیتریک بر ویژگی‌های جذب فسفر اطلاعاتی به شما خواهیم داد.

اسیدسیتریک را بیشتر بشناسیم

اسید سیتریک یا همان جوهر لیمو، ماده‌ای‌ترش مزه است که به دو صورت طبیعی و مصنوعی وجود دارد که اسید سیتریک طبیعی در میوه‌هایی مانند لیمو، پرتقال و میوه‌هایی با طعم ترش وجود دارد که دلیل مزه‌ی ترش آن‌ها، وجود این اسید طبیعی است؛ از طرفی دیگر در کارخانه‌های صنعتی، دست به تولید اسیدسیتریک به شکل مصنوعی زده‌اند و در مواد غذایی، مواد تقویتی مثل مکمل‌های غذایی و مواد بهداشتی، از فواید آن بهره می‌گیرند؛ این ماده، برای بدن بسیار مفید است و به‌راحتی تولید می‌شود به همین خاطر، رفته‌رفته به ماده‌ی صنعتی باارزشی تبدیل شده است که کاربردهایش در زمینه‌های مختلف، هرروز افزایش می‌یابد.

خواص اگزالیک‌اسید در مقایسه با اسیدسیتریک

اگزالیک‌اسید را بیشتر با نام اسید اکسیریک می‌شناسند؛ منبع این اسید به‌صورت طبیعی، موادی مانند سبزی و برگ‌های سبز مانند کلم و کاهو است؛ اسید اگزالیک نیز مانند اسیدسیتریک به‌صورت مصنوعی به دو شکل آبدار و خشک وجود دارد که شکل ظاهری آن بلورهایی سفیدرنگ است که در این مورد نیز مانند اسیدسیتریک است؛ اگر بخواهیم دقیق‌تر این دو اسید را باهم مقایسه کنیم باید آن‌ها را بر اساس معیارهایی که در ادامه خواهیم گفت مقایسه کنیم.

مقایسه اسیدسیتریک با اگزالیک‌اسید ازلحاظ کاربرد: برخلاف شکل ظاهری تقریباً مشابه این دو ماده به همدیگر، کاربردهای متفاوتی دارند.

  • از مهم‌ترین کاربردهای اسید‌سیتریک، لایه‌برداری و زیباسازی پوست است؛ این در حالی است که برای پوست غیرقابل استفاده است.
  • از اسیدسیتریک در مواد خوراکی استفاده می‌کنند اما اگزالیک اسید خوراکی نیست و اغلب کاربردش در مواردی مانند تولید رنگ، تولید فیلم‌های عکاسی و از بین بردن زنگ بر روی وسایل آهنی است.
  • اگزالیک اسید و سیتریک اسید هر دولایه بردار و شفاف کننده خوبی هستند اما اسیدسیتریک برای پوست و اگزالیک اسید برای جلا انداختن بر روی فلزهایی مانند آهن و سنگ‌هایی مانند مرمر استفاده می‌شود؛ لازم به ذکر است که هردوی این اسیدها، برای از بین بردن لکه بر روی سطوح معمولی مانند کابینت و لباس و از بین بردن لک‌های ناشی از مواد خوراکی استفاده می‌شوند.
  • اگر شما مقداری جوهر لیمو یا همان اسیدسیتریک را بخورید، ممکن است مزه‌ی ترشی شدیدی را احساس کنید اما اگر مقداری اگزالیک اسید به بدنتان نفوذ پیدا کند، کمترین احتمالی که برای آسیب‌دیدگی دارید اسهال و استفراغ شدید است و اگر مقدار مصرفی زیاد باشد، ممکن است قلب شما را تجزیه کند و مرگ نابهنجاری را به دنبال داشته باشد؛ فراموش نکنید که این اسید، سمی بسیار قوی و مضر است.
  • اگرچه آسیب‌زایی اسید اگزالیک در مقایسه با اسیدسیتریک بسیار زیاد است اما هردوی آن‌ها اسیدهای ضعیفی هستند؛ ناگفته نماند که اگزالیک، مقداری از سیتریک قوی‌تر است.

فسفر و خواص آن

فسفر عنصری جامد، بی‌رنگ و بدبو است که بشدت قابل اشتعال است، این فلز معمولاً در طبیعت و در خلال کانی‌ها و سنگ‌ها دیده می‌شود جالب است بدانید فسفر در رنگ‌های مختلفی مانند سفید، قرمز، بنفش و سیاه دیده می‌شود که هرکدام از آن‌ها خواص مخصوص خود را دارند و خواص فسفر از کشاورزی و صنایع غذایی گرفته تا کاربرد نظامی بی‌نظیر است؛ در ادامه با برخی از خواص مهم فسفر درزمینهٔ کشاورزی و مرتبط با خاک ذکر شده است.

  • از فسفر به شکل اسید فسفریک در سم‌پاشی زمین‌های کشاورزی و حشره‌کش استفاده‌ می‌شود.
  • ترکیب آمونیوم فسفات، در تهیه کودهای نیتروژن دار برای تنظیم پی اچ خاک استفاده می‌شود که در کیفیت محصول کشاورزی، نقشی معجزه‌آسا ایفا می‌کند.
  • از فسفر به‌عنوان عامل افزایش رشد گیاهان استفاده می‌شود؛ البته فسفر در بدن نیز نقش مهمی در رشد همه‌جانبه بدن دارد.

فسفر، عنصری از دل خاک و برای خاک است این یعنی منبع اصلی فسفر در خاک و در خلال کانی‌هایی مانند آپاتیت است و هرگز این عنصر به شکل آزاد و در هوا وجود ندارد و همچنین بهترین کارایی خود را برای خاک دارد و بیشتر در رشد اصلاح خاک از آن استفاده می‌شود.

اما سؤال این است که اسیدهایی مانند سیتریک و اگزالیک هنگامی‌که به عنصر فسفر اضافه می‌شوند و با آن واکنش می‌دهند چه تغییری در جذب عنصر ایجاد می‌کنند؟ در ادامه مطلب تأثیر این سه ماده بر هم را در خلال آزمایش‌هایی روشن‌تر خواهیم کرد.

اسیداگزالیک و سیتریک چه تأثیری بر ویژگی‌های جذب فسفر دارند

آزمایش‌های مختلفی برای روشن‌سازی تأثیر این دو ماده بر افزایش یا کاهش جذب فسفر انجام گرفت و نتایج مهمی در پی داشت؛ از مهم‌ترین و پرثمرترین این آزمایش‌ها، می‌توان به دو مورد از آن‌ها اشاره کرد که به‌طور مختصر به توضیح آن‌ها خواهیم پرداخت تا درنتیجه آن، تأثیر فسفر در بهبود و اصلاح خاک، اثبات شود.

آزمایش جذب فسفر بر روی گیاه گندم: در این آزمایش، به‌منظور اثبات تأثیرات اسیدهای مختلف بر روی جذب فسفر، مقداری گیاه گندم در محفظه‌ای ریزوسفری کشت و روزانه، مقدار جذب فسفر در آن اندازه‌گیری  و ثبت می‌شد بعد از گشت 48 ساعت از کشت اولیه گندم، به ریشه آن، اسیدهای اگزالیک و سیتریک به مدت چهار روز در مقدار معین بین 1 تا10 میلی مولار، به شکل یونی، روزی یک‌بار تزریق شد و بازهم میزان جذب فسفر در آن اندازه‌گیری شد، نتایج به‌دست‌آمده نشان داد که افزودن اگزالیک اسید به فسفر باعث افزایش جذب فسفر در گیاه تا چندین و چند برابر شده است؛ این در حالی است که افزودن اسیدسیتریک به خاک، تأثیر چندانی در تغییر جذب فسفر نداشته است و این آزمایش، یک نتیجه کلی در بر داشت و آن‌هم این بود که افزودن اسیدهایی مانند اگزالیک و سیتریک به خاک، موجب افزایش جذب فسفر در گیاه می‌شود.

همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، عنصر فسفر به شکل آزاد وجود ندارد و در خلال کانی‌هایی در خاک وجود دارد، اسیدسیتریک و اگزالیک، موجب می‌شوند که فسفر، به‌راحتی از کانی‌های مختلف جدا شود و توسط گیاهی مانند گندم، جذب آن سریع‌تر اتفاق بیفتد؛ گفتنی است رویش گندم را در محیط بدون حضور این اسیدها نیز موردبررسی قرار گرفت و نتایج نشان داد، گندم‌های تقویت‌شده توسط این اسیدها، حاوی درصد بالاتری فسفر هستند و محصول قوی‌‌تر و باکیفیت‌تری با درصد فسفر بالاتری هستند.

آزمایش جذب فسفر بر روی نمونه‌ خاک‌های مناطق مختلف‌: هدف از انجام این آزمایش، رسیدن به این مطلب بود که آیا افزودن اسیدهایی مانند اگزالیک و سیتریک، ‌می‌توانند جذب فسفر توسط بزر کاشته شده را افزایش دهند و از طرف دیگر جذب این عنصر را توسط خاک کاهش دهند یا خیر.

 طی این آزمایش مقداری خاک حاوی آهک را از مناطق مختلفی از کشور ازجمله آذربایجان غربی مورد آزمایش قرار دادند و به آن مقداری از اسیدهای اگزالیک و سیتریک با غلظتی در حدود 5 میلی‌مول افزودند و همچنین به آن عنصر فسفر با غلظتی در بین صفر تا 20 میلی‌‌گرم بر لیتر اضافه کردند.

 نتایج آزمایش نشان از کاهش جذب فسفر توسط خاک پس از افزودن این دو اسید داشت که با فزایش درصد این دو اسید در خاک، درصد جذب فسفر به‌مراتب کاهش پیدا می‌کرد اما سؤال این است که تأثیرگذاری این دو اسید بر جذب فسفر یکسان بود؟

آزمایش‌های صورت گرفته، نتایج عددی مهمی دربر داشت؛ این نتایج به‌گونه‌ای بود که با افزودن مقادیر متفاوت اسیدسیتریک به خاک، جذب فسفر در خاک عددهای نزولی 30، 12، 17 و این نتایج برای فسفریک اسید عددهایی نزولی‌تری مثل 43، 27، 14 را نشان داد و این نتایج به‌وضوح بیان می‌کرد که اسیداگزالیک، در این آزمایش تواناتر است و این تأثیرگذاری، عددی بالای 50 درصد بود.

گفتنی است که این آزمایش را با همین کیفیت و کمیت در مناطق مختلف، روی خاک‌های این مناطق امتحان کردند و نتیجه‌ی حاصل شده از تمامی آزمایش‌ها، نمایان‌گر همین مطلب بود؛ در رابطه با تاثیرگذاری اسیدهای مختلف بر روی ویژگی‌های جذب فسفر، آزمایش‌های متنوع دیگری، در مناطق مختلف و روی مواد مختلف انجام شد و نتیجه تمامی این آزمایش‌ها یکی بود.

کلام آخر

امروزه، به منظور اصلاح خاک و بهره برداری درست از آن، در کشاورزی از مواد مختلفی استفاده می‌شود؛ کودهای شیمیایی در اصلاح خاک حرف اول را می‌زنند و نتایجی که از استفاده این کودها گرفته شده است، بر روی بسیاری از زمین‌های کشاورزی، نتیجه معجزه‌آسایی داشته است.

اصلاح خاک توسط افزودن مواد مختلف شیمیایی به خاک، راهی ارزان‌قیمت برای تیمار خاک است که نسبت به قبل بسیار باب شده است؛ استفاده از موادی مانند اسیدها که می‌توان به‌راحتی پی اچ آن‌ها را با خاک تنظیم کرد، برای کشاورزی بهینه بهترین راهکار است؛ با مطالبی که پیش‌تر گفته شد، استفاده از اسیدهای ضعیفی مانند اگزالیک و سیتریک برای تنظیم مواد معدنی خاک و گیاه، راهی منطقی است و نتیجه‌ای قطعی به دنبال دارد.

تولید اسید سیتریک از ضایعات کشاورزی

تولید اسید سیتریک از ضایعات کشاورزی

تولید اسید سیتریک از ضایعات کشاورزی 1013 675 شرکت بازرگانی زکیه تجارت

اسیدسیتریک نخستین بار در قرن 18 میلادی توسط یک محقق سوئدی به نام کارل ویلهلم شل، از آب لیمو استخراج شد و تا اوایل قرن 20، تنها از همین روش برای تولید آن استفاده می­شد. این ماده رنگ و بو نداشت و به عنوان طعم‌­دهنده و تخمیرکننده در تولید مواد غذایی مثل پنیر از آن استفاده می­کردند. بعدها محققان توانستند به طور مصنوعی از کپک سیاه آسپرژیلوس نایجر که نوعی قارچ است، اسید سیتریک تولید کنند. امروزه درصد بسیار کمی از تولیدات اسید سیتریک به منابع طبیعی اختصاص دارد. و این ماده عمدتا از روش­‌‎های تخمیری تولید می­‌گردد. رشد روزافزون تقاضا برای اسید سیتریک در صنایع گوناگون و عدم دسترسی آسان به منابع هیدروکربنی، محققان را بر آن داشته که به دنبال منابع طبیعی ارزان­‌قیمت و تکنیک­‌هایی برای بهینه‌­سازی تولید با کنترل پارامترهای دخیل در این فرایند باشند. در این راستا، استفاده از ضایعات کشاورزی و زباله­‌های زراعی که به آسانی و با کمترین هزینه قابل دسترسی هستند، پتاسیل عظیمی جهت کاهش استفاده از منابع، افزایش بازدهی تولید و هم‌سو ساختن فعالیت­‌های تجاری با ارزش‌­های محیط زیستی دارند. در این مطلب به بررسی روش تولید اسید سیتریک از ضایعات کشاورزی پرداخته شده است.

اسید سیتریک چیست و چه کاربردهایی دارد؟

اسید سیتریک با نام تجاری جوهرلیمو، نوعی ماده آلی با خاصیت اسیدی است. فرمول شیمیایی این ماده C6H8O7 است و به طور طبیعی در برخی مواد غذایی مثل لیمو، پرتقال و لیموترش وجود دارد و طعم ترش مرکبات به خاطر وجود همین ماده اسیدی است. سیتریک اسید نوعی هیدروکسی اسید است که از اضافه شدن گروه عاملی هیدروکسل به اسیدهای کربوکسیلیک ایجاد می­شود. این ماده به دو شکل آبدار (مونوهیدرات) و خشک (آنهیدرات) وجود دارد.

سالانه مقادیر زیادی اسید سیتریک برای مصارف گوناگون در جهان تولید می‌­شود. در صنایع غذایی از اسید سیتریک به عنوان تنظیم­‌کننده اسیدیته، طعم­دهنده و ترش­کننده محصولات استفاده می­شود. این ماده با کاهش PH، مانع از رشد باکتری در محیط و افزایش عمر غذاهای فراوری­شده می­شود. کارشناسان کشاورزی از اسید سیتریک جهت تنظیم اسیدیته برای کشت محصولاتی که به خاک اسیدی نیاز دارند، بهره می­گیرند. کاربرد عمده دیگر اسید سیتریک در تولید مواد ضدعفونی­‌کننده و شوینده است و علاوه بر آن در ساخت مواد آرایشی، دارو، مکمل و صنایع شیمیایی نیز کاربرد دارد. ساخت روان­کننده‌­ها و سیمان کندگیر از مصارف سیتریک اسید در صنایع ساختمانی است.

تولید اسید سیتریک از ضایعات کشاورزی

روش­‎‌های تولید اسید سیتریک

به طور عمده اسید سیتریک از طریق واکنش‌­های شیمیایی، تخمیر میکروبی و روش­های طبیعی قابل استحصال است. در روش تخمیر میکروبی استفاده از قارچ­های Aspergillus niger در جهان مرسوم است و پتاسیل بالایی در تولید اسیدهای آلی دارد؛ اما در مقابل آن، تولید اسید سیتریک از طریق واکنش­‌های شیمیایی به لحاظ اقتصادی با استقبال چندانی مواجه نشده­‌است.

از آنجا که زمینه­‌های کاربردی سیتریک اسید بسیار متنوع و تقاضا برای آن مرتبا در حال افزایش است، شرکت­ها به دنبال یافتن راهکارهایی برای بهینه‌­سازی تولید این ماده پراهمیت هستند. امروزه کارشناسان بر روی تکنیک­‌های مقرون به صرفه و سازگار با محیط زیست تحقیق می­‌کنند، تا مشکلات روش­‌های فعلی را برطرف ساخته و بازدهی تولید را بالا ببرند.

تولید اسید سیتریک از ضایعات کشاورزی

به دلیل گرانی و افزایش قیمت هیدروکربن­هایی که به عنوان سوبسترا در تولید اسید سیتریک استفاده می‌­شوند و همچنین کاهش دسترسی به این منابع بهتر است به منابع پایدار و طرح­‌هایی بر پایه ضایعات کشاورزی بیشتر از قبل توجه شود. به منظور کاهش هزینه تولید و در راستای اهداف محیط زیستی و مدیریت صحیح پسماند، استفاده از ضایعات کشاورزی در تولید اسید سیتریک مطرح شده­‌است. این ضایعات شامل کاه و ساقه گندم، تفاله سیب، تفاله خرما، تفاله قهوه، باگاس خام نیشکر، سبوس و کاه برنج، پوست بادام­زمینی، ضایعات آناناس و … می‌­شود.

در تحقیقی که توسط کارشناسان دانشگاه آزاد رشت صورت گرفت، فاکتورهای مهم در تولید اسید سیتریک شامل نوع سوبسترا، دما، زمان تیمار و PH مورد بررسی قرار گرفت. سوبسترا یا پیش­ماده، مولکول زیستی و آلی است که آنزیم بر آن اثر کرده و آن را تغییر می­دهد تا به یک یا چند محصول دیگر تبدیل شود. در نتایج این پژوهش آمده که کاه گندم با توجه به قیمت ارزان، بستر مناسبی برای تولیدات تجاری اسید سیتریک محسوب می­‌شود.

در پژوهش دیگری که توسط محققین دانشگاه ارومیه انجام شد، با بهینه­سازی عوامل دخیل شامل رطوبت، مدت زمان تخمیر، آهنگ هوادهی و … حداکثر 159.14 گرم اسید سیتریک در 1 کیلوگرم تفاله خشک سیب بدست آمد. از این جهت می­توان تفاله سیب را به عنوان سوبسترای رایگان برای تولید میکروبی سیتریک اسید توسط آسپرژیلوس نایجر برشمرد.

در آزمایشاتی که در آن از باگاس نیشکر و کاه گندم به عنوان سوبسترای ارزان در تولید اسید سیتریک استفاده شد، راندمان تولیدی بر مبنای قند قابل تخمیر در این مواد معادل 97 و 93 درصد بدست آمد.

با توجه به کلیه تحقیقات صورت گرفته و کاربرد فراوان اسید سیتریک، میزان تقاضا و میزان واردات آن می­توان به اهمیت مطالعات بیشتر در این زمینه پی برد. این موضوع با نگاهی به حجم ضایعات کشاورزی تولیدی در کشور و مشکلات محیط زیستی در دفع و مدیریت پسماند، اهمیت بیشتری یافته و می­تواند راهگشای بسیاری از مسائل اقتصادی، تولیدی و محیط زیستی باشد.